سوره مبارکه معارج

بسم الله الرحمن الرحیم

«به نام خداوند بخشنده مهربان»

«درخواست عذاب»

سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ (۱)

سؤال کرد سؤال کننده ای عذابی را که واقع شد. (۱)

لِّلْکَافِرینَ لَیْسَ لَهُ دَافِعٌ (۲)

برای کافران از آن عذاب دفع کننده ای نخواهد بود. (۲)

مِّنَ اللَّهِ ذِی الْمَعَارِجِ (۳)

از طرف خدائی که ملائکه اش بالا می روند. (۳)

تَعْرُجُ الْمَلَائِکَهُ وَالرُّوحُ إِلَیْهِ فِی یَوْمٍ کَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِینَ أَلْفَ سَنَهٍ (۴)

ملائکه و روح در روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است، به سوی او بالا می روند. (۴)

فَاصْبِرْ صَبْراً جَمِیلاً (۵)

پس بردباری کن، صبر خوبی پیشه کن. (۵)

«روز جدائی و یا روز قیامت»

إِنَّهُمْ یَرَوْنَهُ بَعِیداً (۶)

آنها آن روز را دور می بینند. (۶)

وَنَرَاهُ قَرِیباً (۷)

و ما آن را نزدیک می بینیم. (۷)

یَوْمَ تَکُونُ السَّمَاء کَالْمُهْلِ (۸)

روزی که آسمان مانند مس گداخته می شود. (۸)

وَتَکُونُ الْجِبَالُ کَالْعِهْنِ (۹)

و کوهها مانند پشم رنگین حلاّجی شده خواهد شد. (۹)

وَلَا یَسْأَلُ حَمِیمٌ حَمِیماً (۱۰)

و دوستی از دوستش سؤال نمی کند. (۱۰)

یُبَصَّرُونَهُمْ یَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ یَفْتَدِی مِنْ عَذَابِ یَوْمِئِذٍ بِبَنِیهِ (۱۱)

آنها را نشان می دهند، گناهکار دوست دارد که فرزندش را در مقابل عذاب آن روز فدا کند. (۱۱)

وَصَاحِبَتِهِ وَأَخِیهِ (۱۲)

و زنش و برادرش را. (۱۲)

وَفَصِیلَتِهِ الَّتِی تُؤْویهِ (۱۳)

و قبیله اش را که به او پناه می دادند. (۱۳)

وَمَن فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً ثُمَّ یُنجِیهِ (۱۴)

و همگی آنها که در روی زمین هستند را (فدا کند) تا نجاتش دهند. (۱۴)

کَلَّا إِنَّهَا لَظَى (۱۵)

هرگز چنین نخواهد شد. قطعا آن شعله های سوزان است. (۱۵)

نَزَّاعَهً لِّلشَّوَى (۱۶)

تمام پوست بدن را می کند. (۱۶)

تَدْعُو مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّى (۱۷)

کسی که فرار کرده و روگردانده، صدایش می زند. (۱۷)

وَجَمَعَ فَأَوْعَى (۱۸)

و جمع کرد پس ذخیره نمود. (۱۸)

إِنَّ الْإِنسَانَ خُلِقَ هَلُوعاً (۱۹)

قطعا انسان حریص و کم طاقت آفریده شده است. (۱۹)

إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاً (۲۰)

وقتی که بدی به او می رسد، جزع می کند. (۲۰)

وَإِذَا مَسَّهُ الْخَیْرُ مَنُوعاً (۲۱)

و وقتی که خوبی به او می رسد، مانع می شود. (۲۱)

«حالات نمازگزاران»

إِلَّا الْمُصَلِّینَ (۲۲)

مگر نمازگزاران. (۲۲)

الَّذِینَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ (۲۳)

همان کسانی که در نمازشان مداومت دارند. (۲۳)

وَالَّذِینَ فِی أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ (۲۴)

و کسانی که در اموالشان حقّ معلومی است. (۲۴)

لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ (۲۵)

برای سؤال کننده و کسی که محروم است. (۲۵)

وَالَّذِینَ یُصَدِّقُونَ بِیَوْمِ الدِّینِ (۲۶)

و کسانی که روز جزا را تصدیق می کنند. (۲۶)

وَالَّذِینَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ (۲۷)

و کسانی که آنها از عذاب پروردگارشان می ترسند. (۲۷)

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَیْرُ مَأْمُونٍ (۲۸)

زیرا قطعا عذاب پروردگارشان (برای هیچ کس) امن نمی شود. (۲۸)

وَالَّذِینَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ (۲۹)

و کسانی که دامنشان را حفظ می کنند. (۲۹)

إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَکَتْ أَیْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَیْرُ مَلُومِینَ (۳۰)

مگر برای همسرانشان یا برای کنیزانشان که اینها مورد سرزنش نیستند. (۳۰)

فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاء ذَلِکَ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الْعَادُونَ (۳۱)

پس کسی که غیر آن را بخواهد، آنها همان متجاوزین اند. (۳۱)

وَالَّذِینَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ (۳۲)

و همان کسانی که آنها امانتها و تعهّداتشان را رعایت می کنند. (۳۲)

وَالَّذِینَ هُم بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ (۳۳)

و همان کسانی که آنها به شهادتهایشان ایستادگی می کنند. (۳۳)

وَالَّذِینَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ یُحَافِظُونَ (۳۴)

و همان کسانی که آنها نمازشان را مواظبت می کنند. (۳۴)

أُوْلَئِکَ فِی جَنَّاتٍ مُّکْرَمُونَ (۳۵)

این دسته در بهشتها، گرامی داشته می شوند. (۳۵)

«طمع کافران»

فَمَالِ الَّذِینَ کَفَرُوا قِبَلَکَ مُهْطِعِینَ (۳۶)

پس کافران را چه می شود که به طرف تو با شتاب می آیند؟ (۳۶)

عَنِ الْیَمِینِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِینَ (۳۷)

گروه گروه از طرف راست و از طرف چپ. (۳۷)

أَیَطْمَعُ کُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن یُدْخَلَ جَنَّهَ نَعِیمٍ (۳۸)

آیا هر شخصی از آنها طمع دارد که در بهشت پر نعمت داخل شود؟ (۳۸)

کَلَّا إِنَّا خَلَقْنَاهُم مِّمَّا یَعْلَمُونَ (۳۹)

هرگز، ما آنها را از آنچه می دانند آفریدیم. (۳۹)

«تبدیل مردمان بد به مردمان خوب»

فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ (۴۰)

پس نه، قسم می خورم به پروردگار مشرقها و مغربها که قطعا ما قدرت داریم.(۴۰)

عَلَى أَن نُّبَدِّلَ خَیْراً مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِینَ (۴۱)

که آنها را به بهتر از آنها تبدیل کنیم و بر ما هرگز آنها سبقت نمی گیرند. (۴۱)

فَذَرْهُمْ یَخُوضُوا وَیَلْعَبُوا حَتَّى یُلَاقُوا یَوْمَهُمُ الَّذِی یُوعَدُونَ (۴۲)

پس آنها را به حال خود وابگذار تا در دنیا فرو روند و بازی کنند تا وقتی روزشان را که به آنها وعده داده شده است، ملاقات نمایند. (۴۲)

یَوْمَ یَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعاً کَأَنَّهُمْ إِلَى نُصُبٍ یُوفِضُونَ (۴۳)

روزی که از قبرها با سرعت بیرون می آیند، مثل این است که آنها به سوی بتهای خود می شتابند. (۴۳)

خَاشِعَهً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّهٌ ذَلِکَ الْیَوْمُ الَّذِی کَانُوا یُوعَدُونَ (۴۴)

در حالی که چشمهایشان از خشوع پایین افتاده، ذلّت و خواری بر آنها مستولی شده، این است روزی که وعده داده می شدند. (۴۴)

برداشت از آیات ۴۴ – ۱

آنچه باید سالک الی اللّه عمل کند

سالک الی اللّه باید از سوره مبارکه معارج برداشتهای زیر را داشته باشد:

۱  –  همیشه از خدای تعالی لطف و رحمت و مغفرت را طلب کند و نسبت به حقیقت و ولایت اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام، حسادت نکند.

۲  –  دارای بردباری و صبر خوبی باشد و استقامت را از دست ندهد.

۳  –  هر چیزی را که کفّار از الطاف الهی بعید می دانند او نزدیک بداند و وعده های الهی را مسلم تصور کند.

۴  –  عذاب روز قیامت را برای کفار و مشرکین قطعی بداند و سختی آن عذاب را اهمیت بدهد.

۵  –  یقینا انسان اگر تزکیه نفس نکند حریص و کم طاقت خواهد بود که وقتی به او ناراحتی می رسد جزع و فزع می کند و وقتی که به او خوبی می رسد ظرفیت پذیرش آن را ندارد.

۶  –  باید انسان با خواندن نماز خود را به کمالات برساند و تا می تواند مداومت به نماز داشته باشد زیرا فرموده اند: نماز بهترین موضوعات است.

۷  –  در اموال سالک الی اللّه برای سؤال کنندگان و کسانی که از مال دنیا محروم اند حق معینی از خمس و زکات وجود دارد، که باید آن را بپردازد.

۸  –  روز جزا را قبول داشته باشد و از عذاب الهی بترسد.

۹  –  دامن خود را از آلودگی  پاک نگه دارد و تنها با همسران و آنهایی که به دست خود خریده است ابراز شهوت و شهوت جنسی کند.

۱۰  –  امانت دار باشد و عهد خود را رعایت کند.

۱۱  –  شهادت خود را هیچ گاه انکار نکند و پایبند به آن باشد.

۱۲  –  نمازها را اول وقت صحیح بخواند و احکام آن را حفظ کند.

۱۳  –  خدای تعالی را بر همه چیز قادر بداند و عالم را به اراده او قائم بداند.

سالکین الی اللّه باید نسبت به کفار بی اعتنا باشند و در بازی آنها شرکت نکنند که روز قیامت خدای تعالی  کفار را به جزای اعمالشان می رساند.

0 پاسخ

پاسخ دهید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
مشارکت رایگان.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *