سوره مبارکه دهر

بسم الله الرحمن الرحیم

«به نام خداوند بخشنده مهربان»

هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنسَانِ حِینٌ مِّنَ الدَّهْرِ لَمْ یَکُن شَیْئاً مَّذْکُوراً (۱)

قطعا بر انسان مدّتی از زمان گذشت که چیز قابل ذکری نبود. (۱)

«خلقت بدن انسان»

إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن نُّطْفَهٍ أَمْشَاجٍ نَّبْتَلِیهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِیعاً بَصِیراً (۲)

قطعا ما انسان را از نطفه مخلوطی آفریدیم، او را امتحان کردیم، پس او را شنوا و بینا قرارش دادیم. (۲)

إِنَّا هَدَیْنَاهُ السَّبِیلَ إِمَّا شَاکِراً وَإِمَّا کَفُوراً (۳)

قطعا ما او را به راه هدایتش نمودیم یا شکرکننده و یا ناسپاس بوده است. (۳)

إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْکَافِرِینَ سَلَاسِلَا وَأَغْلَالاً وَسَعِیراً (۴)

قطعا ما برای کافرین زنجیرها و غل ها و شعله های آتش آماده کرده ایم. (۴)

«فضائل حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام و اهل بیت عصمت علیهم السلام»

إِنَّ الْأَبْرَارَ یَشْرَبُونَ مِن کَأْسٍ کَانَ مِزَاجُهَا کَافُوراً (۵)

قطعا خوبان از جامی می نوشند که با عطر خوشی آمیخته است. (۵)

عَیْناً یَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ یُفَجِّرُونَهَا تَفْجِیراً (۶)

چشمه ای که از آن بندگان خدا می آشامند، آن را به نحو خوبی جاری می کنند.(۶)

یُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَیَخَافُونَ یَوْماً کَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِیراً (۷)

به نذر وفا می کنند و از روزی که شرّش فراگیر است، می ترسند. (۷)

وَیُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْکِیناً وَیَتِیماً وَأَسِیراً (۸)

و به خاطر محبّت به خدا مسکین و یتیم و اسیر را اطعام می کنند. (۸)

إِنَّمَا نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِیدُ مِنکُمْ جَزَاء وَلَا شُکُوراً (۹)

جز این نیست که ما به خاطر خدا شما را اطعام کرده ایم. از شما جزا و شکری نمی خواهیم. (۹)

إِنَّا نَخَافُ مِن رَّبِّنَا یَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِیراً (۱۰)

قطعا ما از پروردگارمان روزی که سخت و درهم پیچیده و هولناک است، می ترسیم. (۱۰)

فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَلِکَ الْیَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَهً وَسُرُوراً (۱۱)

پس خدا آنها را از شرّ آن روز نگه داشته و به آنها طراوت و شادمانی می بخشد.(۱۱)

«خصوصیات بهشتی که به اهل بیت علیهم السلام عنایت می شود»

وَجَزَاهُم بِمَا صَبَرُوا جَنَّهً وَحَرِیراً (۱۲)

و جزای صبری که کرده اند، بهشت و حریر خواهد بود. (۱۲)

برداشت از آیات ۱۲ – ۱

دوستان خدا

سالک الی اللّه باید بداند که خدای تعالی بدن او را از نطفه به هم آمیخته ای خلق فرموده است و راه سلوک به سوی خوبی ها را به او راهنمائی و هدایت فرموده است. پس انسان باید شاکر این لطف الهی باشد و اما اگر کفران کرد عذاب آخرت و غضب الهی نصیب او می گردد.

سالک الی اللّه باید در اعمالش اقتدا به موالیانش حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام و فاطمه زهرا علیهاالسلام و امام حسن و امام حسین علیهماالسلام بنماید یعنی به نذرش وفا کند و از روز قیامت بترسد و به مسکین و یتیم و اسیر و مستمندان کمک کند و این کمک به خاطر خدا باشد و حتی متوقع چیزی که در مقابل آن بگیرد نباشد و حتی از آنها تشکر کردن را نخواسته باشد به خاطر این که از روز قیامت می ترسد تا خدای تعالی از شر آن روز او را نگه دارد. و سرور و خوشحالی را نصیب او گرداند.

مُتَّکِئِینَ فِیهَا عَلَى الْأَرَائِکِ لَا یَرَوْنَ فِیهَا شَمْساً وَلَا زَمْهَرِیراً (۱۳)

در بهشت بر تختها تکیه کرده اند و در آن نه آفتابی و نه سرمائی می بینند. (۱۳)

وَدَانِیَهً عَلَیْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِیلاً (۱۴)

و سایه های درختها بر سرشان افتاده و چیدن میوه هایش سهل و آسان است.(۱۴)

وَیُطَافُ عَلَیْهِم بِآنِیَهٍ مِّن فِضَّهٍ وَأَکْوَابٍ کَانَتْ قَوَارِیرَا (۱۵)

و جامهائی از نقره و کوزه هائی بزرگ که مانند شیشه است، در اطرافشان به گردش می آید. (۱۵)

قَوَارِیرَ مِن فِضَّهٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِیراً (۱۶)

کوزه هائی از نقره که آنها را به اندازه خود به حدّ کامل پر کرده اند. (۱۶)

وَیُسْقَوْنَ فِیهَا کَأْساً کَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِیلاً (۱۷)

و در آنجا جامی به آنها می آشامانند که با زنجبیل آمیخته شده باشد. (۱۷)

عَیْناً فِیهَا تُسَمَّى سَلْسَبِیلاً (۱۸)

چشمه ای در آنجا هست که سلسبیل نامید شده. (۱۸)

وَیَطُوفُ عَلَیْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَأَیْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤاً مَّنثُوراً (۱۹)

و پسرانی که همیشه هستند، گِرد آنها می چرخند که وقتی آنها را نگاه کنی، گمان می کنی که آنها مروارید پراکنده اند. (۱۹)

وَإِذَا رَأَیْتَ ثَمَّ رَأَیْتَ نَعِیماً وَمُلْکاً کَبِیراً (۲۰)

و وقتی نگاه کنی، باز هم نعمت فراوان و مُلکی بزرگ را می بینی. (۲۰)

عَالِیَهُمْ ثِیَابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِن فِضَّهٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَاباً طَهُوراً (۲۱)

بر تنشان لباسهائی از سندس سبز و استبرق است و دارای دستبندهائی از نقره هستند و پروردگارشان از آشامیدنی پاکی به آنها می آشاماند. (۲۱)

إِنَّ هَذَا کَانَ لَکُمْ جَزَاء وَکَانَ سَعْیُکُم مَّشْکُوراً (۲۲)

قطعا این برای شما پاداشی خواهد بود و کوششتان سپاسگزاری شده است.(۲۲)

«نزول قرآن»

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَیْکَ الْقُرْآنَ تَنزِیلاً (۲۳)

قطعا ما بر تو قرآن را کاملاً نازل نمودیم. (۲۳)

فَاصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِماً أَوْ کَفُوراً (۲۴)

پس به حکم پروردگارت صبر کن و هیچ گناهکار یا کافری از آنها را اطاعت نکن. (۲۴)

«دستورات عبادی به رسول اکرم صلی الله علیه و آله»

وَاذْکُرِ اسْمَ رَبِّکَ بُکْرَهً وَأَصِیلاً (۲۵)

و صبح و شام اسم پروردگارت را یاد کن. (۲۵)

وَمِنَ اللَّیْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَیْلاً طَوِیلاً (۲۶)

و مقداری از شب را برای خدا سجده کن و شب طولانی او را تسبیح نما. (۲۶)

«دنیا دوستان»

إِنَّ هَؤُلَاء یُحِبُّونَ الْعَاجِلَهَ وَیَذَرُونَ وَرَاءهُمْ یَوْماً ثَقِیلاً (۲۷)

قطعا آنها زندگی زودگذر دنیا را دوست دارند، در حالی که روز سنگینی را در پشت سرشان رها نموده اند. (۲۷)

نَحْنُ خَلَقْنَاهُمْ وَشَدَدْنَا أَسْرَهُمْ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَا أَمْثَالَهُمْ تَبْدِیلاً (۲۸)

ما آنها را خلق کردیم و باطنشان را محکم نمودیم و وقتی که بخواهیم مانند اینها را به جای اینها می آوریم. (۲۸)

«قرآن تذکردهنده است»

إِنَّ هَذِهِ تَذْکِرَهٌ فَمَن شَاء اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِیلاً (۲۹)

قطعا این قرآن یادآوری است، پس کسی که می خواهد راهی به سوی پروردگارش اتّخاذ کند. (۲۹)

وَمَا تَشَاؤُونَ إِلَّا أَن یَشَاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ کَانَ عَلِیماً حَکِیماً (۳۰)

و شما هیچ چیز را نمی خواهید مگر آنکه خدا بخواهد. قطعا خدا دانای حکیمی بوده است. (۳۰)

یُدْخِلُ مَن یَشَاءُ فِی رَحْمَتِهِ وَالظَّالِمِینَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَاباً أَلِیماً (۳۱)

هر کس را بخواهد در رحمت خودش داخل می کند و برای ستمگران عذاب دردناکی مهیا نموده است. (۳۱)

برداشت از آیات ۳۱ – ۲۴

مطالب حکمت آمیز

سالک الی اللّه باید از آیات فوق مسائل حکمت آمیز زیر را برداشت کند:

۱  –  در مقابل حکم الهی پر تحمل و صبور باشد و از افراد گناهکار و کافر به هیچ وجه اطاعت نکند. زیرا همه بدبختی ها در اثر انحراف از دستورات الهی و پیروی از معصیت کاران و کفار است.

۲  –  صبح و شام به یاد خدا و نشانه های پروردگارش باشد. زیرا یاد خدا انسان را از انحراف نجات می دهد.

۳  –  در بخشی از شب باید برای رسیدن به لقای پروردگار برای خدا سجده کند.

۴  –  و همه شب طولانی را به غفلت نگذراند و تسبیح پروردگار را بنماید.

۵  –  زندگی زودگذر دنیا را دوست نداشته باشد بلکه به آخرت فکر کند.

۶  –  حقایق قرآن را مذکر و یادآوری کننده برای راه خدا اتخاذ کند.

۷  –  بداند که باید خود را به جایی برساند که هر چه خدا می خواهد همان را او هم خواسته باشد تا خدای تعالی او را در رحمت خاصه اش وارد کند و از ظالمینی نباشد که عذاب دردناکی برای آنها مهیا کرده باشد.

0 پاسخ

پاسخ دهید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
مشارکت رایگان.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *